Gorców opisanie w „Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego” z XIX w.

Gorce. Widok spod schroniska na Turbaczu

Fragment opisu Gorców ze „Słownika geograficznego Królestwa Polskiego, Tom II (Derenek – Gżack) z 1881 r. (pisownia oryginalna).

Górce. Cześć działu gór beskidzkich, rozpościerającego się od źródeł Raby na wschód aż po wyłomy Dunajca i Popradu, i nienoszącego żadnego ogólnego miana, zowie się Gorcami. […] Południową granicę działu Gorców tworzy dolina Dunajca od ujścia potoku Lepietnicy aż do ujścia potoku, zpod Snoszki płynącego, pod zamkiem Czorsztyńskim do Dunajca, czyli aż do połączenia się starej drogi, wiodącej z Czorsztyna popod Snoszkę do Hałuszowej. Stąd zwraca się ta południowa granica tego działu górskiego na tę drogę i bieży od Hałuszowej doliną Krośnicy aż do jej ujścia do Dunajca pod Krościenkiem. Odtąd poczyna się granica wschodnia, bieżąca na północ doliną Dunajca aż po ujście Kamienicy we wsi Zabrzeziu. Tu zwraca się ona w dolinę Kamienicy i bieży nią zrazu na północny zachód, a od ujścia doń potoku Mogilnicy na zachód, wreszcie na południe. W miejscu przecięcia się potoku Kamienicy w Rzekach, przysiółku Zasadnego, z drogą wiodącą z Zasadnego do Lubomirza, przechodzi linia graniczna tego działu górskiego wzdłuż tej drogi przełęczą (752 m.) między szczytem lesistym Myszycą (877 m.), należącym do działu górskiego Mogilnicy (1171 m.), a szczytem bezimiennym (1013 m.), w dolinę potoku Mszany, którą bieży na północny zachód aż do jej ujścia do doliny Raby we wsi Mszanie dolnej. Tutaj przypada początek granicy zachodniej. Ta ciągnie się wzdłuż doliny Raby, z której przez wzgórze Przysłop (756 m.) z obrębu wsi Sieniawy przechodzi do obr. wsi Klikuszowej do doliny potoku Lepietnicy, którą schodzi do doliny Dunajca w Ludźmierzu. Długość granicy południowej w powyższem określeniu aż po Krościenko czyni 35, stąd doliną Dunajca po ujście Kamienicy 15, doliną Kamienicy i Mszany do doliny Raby 36, a odtąd doliną Raby i Lepietnicy po Ludźmirz 39 kil.; zatem obwód tęgo gniazda w powyższem ograniczeniu wynosi 125 kil. Długość tego pasma od zachodu na wschód czyni 30 kil., największa szerokość dochodzi do 18 kil.

Dolina rzeki Ochotnicy wzdłuż całego swego biegu dzieli ten dział górski na dwie nierówne części, a) północno- zachodnią czyli właściwe Gorce i b) południowo -wschodnią czyli dział górski Lubania.

 

18 komentarze/-y wpisu: “Gorców opisanie w „Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego” z XIX w.

Zapraszam do komentowania zdjęć i tekstów.